ای با من و از من بی خبر

از صدای سخن او بود که روزگاری را زنده ماندم

روزگاری را نفس کشیدم

دوره ای را خندیدم

آیا باز هم او خواهد آمد؟

آیا مرهم گذاشتن کار سختی است؟

شیدا شیدا شیدا شیدا شدم

ای آسمان به سوز دل من گواه باش

دریچه های قلب من هماره بر عکس باز و بسته می شوند

سیاه رگ من جای خود را به سرخه رگ داده است

اگر بدانی درد تغذیه را از خون کثیف

تو هیچ وقت نخواهی فهمید

اولین باری نیست که تو را متهم می کنم

و آخرین باری نیست که تو مرا ترک می کنی

می دانم که می روی و می دانم که باز می گردی 

ولی بدان که دیگر چاره ای برای سرخه رگ من نیستی

چرا که دریچه های قلب من می دانند که چگونه نقش تو را بازی کنند

آنان در غیاب تو مرا به ابدیت فرستادند

آیا تو هم می شنوی سوگ مرا؟

می دانی که چه شده است؟

اکنون قلب من زیر لب تو را فرا می خواند، چرا که با تو همدست بود 

 هر دو با هم به هدف والای خود رسیدید

و اکنون نمی دانم که چرا باز هم منتظرم

انگار در خواب  ابدیت هم باید منتظر تو بود

ای با من و از من بی خبر

دانستی که ستاره ات به آسمان پیوست؟